Posts Tagged ‘Ελλάδα χώρα Θεών και Ανθρώπων’

O Λάκης Σάντας που έφυγε σήμερα από κοντά μας, σε ηλικία 89 ετών, μιλά ως γνήσιος ήρωας:

Ο Λάκης Σάντας έγινε γνωστός στο πανελλήνιο όταν τη νύχτα της 30ης προς 31ης Μαΐου του 1941, κατέβασε μαζί με τον Μανώλη Γλέζο τη χιτλερική σημαία από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.

Εξιστορώντας το εγχείρημα υποστολής της σημαίας στον Ηλία Πετρόπουλο, που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία στις 31 Μαΐου 1993, ο Λάκης Σάντας είχε πει: «Κι έξαφνα ένα δειλινό που ήμαστε στο Ζάππειο και ο ήλιος έγερνε λούζοντας τον ορίζοντα με εκείνα τα χρώματα που μόνο ο αττικός ουρανός έχει, τα μάτια μας γύρισαν στον βράχο της Ακροπόλεως. Μέσα στο υπέροχο φόντο της δύσης σταθήκαμε και κοιτούσαμε. Και τότε… το βλέμμα μας έπεσε πάνω στη σημαία τους που υπερήφανα κυμάτιζε ψηλά-ψηλά και η βαριά σκιά της πλάκωνε καταθλιπτικά όλη την Αθήνα, όλη την αττική γη. Να τι πρέπει να τους κάνομε! Ήρθε η σκέψη σαν σπίθα. Να τους την πάρουμε. Να την γκρεμίσουμε και να την ξεσχίσουμε και να πλύνουμε έτσι τη βρωμιά από τον Ιερό Βράχο. Την είχαν στήσει αυτήν την ίδια την πολεμική τους σημαία οι Ναζί θριαμβευτικά ως τότε στη Βαρσοβία, στη Βιέννη, στην Αμβέρσα, στη Νορβηγία, στο Παρίσι και στο Βελιγράδι και απειλούσαν να τη στήσουν σε όλο τον κόσμο τότε. Μα εδώ είναι Ελλάδα. Είναι η μικρή χώρα που απ’ αυτή ξεπετάχτηκε η φλόγα του Πολιτισμού. Είναι η χώρα που δίνει το παράδειγμα πάντα στις κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας».

Περισσότερα για την ζωή του Λάκη Σάντα στην Ελευθεροτυπία

Το μοναδικό κόμμα που έχει – μέχρι στιγμής – εκδώσει ανακοίνωση για τον βωμό των 12 Θεών και του Ελέους στην αρχαία Αγορά είναι οι Οικολόγοι Πράσινοι:

Ανάδειξη και όχι κατάχωση ζητούν οι Οικολόγοι Πράσινοι για το Βωμό των Δώδεκα Θεών, που ήρθε στο φως με τα έργα ανακαίνισης της γραμμής των ΗΣΑΠ, στο ύψος της Αρχαίας Αγοράς. Ο βωμός αποτελούσε μνημείο ορόσημο για την Αρχαία Αθήνα, αφού θεωρούνταν το κέντρο της και ταυτόχρονα χώρος ασύλου για τους καταδιωκόμενους. Οι εργασίες απεκάλυψαν, εκτός από το βωμό, και άλλα σημαντικά ευρήματα που συμβάλλουν στην ανασύσταση της αρχαίας τοπογραφίας, τα οποία στα πλαίσια οργανωμένων πολιτικών θα μπορούσαν να δώσουν μακροπρόθεσμα οφέλη στην πόλη.

Αντί γι’ αυτό παρακολουθούμε με θλίψη τις προθέσεις για εσπευσμένη κατάχωση του μνημείου, της συνηθισμένης δηλαδή πρακτικής που εφαρμόζεται σωρηδόν εδώ και χρόνια για να δικαιολογήσει την «εχθρότητα» μας απέναντι στις αρχαιότητες, υποδηλώνοντας εν τέλει έλλειψη αξιών, στόχων και συνολικού προγραμματικού σχεδιασμού από μέρους της πολιτείας.

Η θεματική Ομάδα Πολιτισμού των Οικολόγων Πρασίνων ζητά την επιτόπου ανάδειξη του μνημείου, ενδεχομένως με ελάχιστη μετατόπιση αν κριθεί απολύτως απαραίτητο και επιστημονικά αποδεκτό. Παράλληλα κρίνει επιτακτική την εξάντληση κάθε νόμιμης διαδικασίας για τη διασφάλιση της προστασίας του και των όποιων δυνατοτήτων ανεύρεσης πόρων για την κατάλληλη ανάδειξή του. Ενδεχόμενη κατάχωση ενός μνημείου τέτοιας σημασίας θα ήταν προσβολή για την ίδια την χώρα και βάρβαρη συμπεριφορά στον πολιτιστικό μας πλούτο.

Για το ίδιο θέμα η εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πρασίνων Ελεάννα Ιωαννίδου δήλωσε: Οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε ότι η διατήρηση του πολιτιστικού μας πλούτου είναι απαραίτητη για την διάσωση της συλλογικής ιστορικής μας μνήμης. Ο Βωμός των 12 Θεών δεν ανήκει στον ΗΣΑΠ, αλλά στην πολιτιστική κληρονομιά όλων μας. Ούτε η κρίση μπορεί να λειτουργήσει ως άλλοθι για την αποδεδειγμένη κρατική αδιαφορία απέναντι στον πλούτο αυτό. Τώρα κατανοούμε γιατί η κυβέρνηση, αντί για πάρκο στο Ελληνικό, εξαγγέλλει την δημιουργία κτηρίου – συμβόλου της πόλης: τα αρχαία σύμβολα είναι ακριβά, ενώ τα νέα κερδοφόρα.

Ίσως μετά την αυριανή συγκέντρωση ευαισθητοποιηθούν και άλλοι κομματικοί σχηματισμοί.

Ένα έγκλημα εις βάρος του πολιτισμού μας ετοιμάζεται να κάνει ο ΗΣΑΠ. Κατά τη διάρκεια των εργασιών για τη διάνοιξη νέας γραμμής μετρό ήρθε ξανά στην επιφάνεια ο βωμός των 12 Θεών, το κέντρο της αρχαίας Αθήνας. Εκτός από θρησκευτικό μνημείο ο βωμός ήταν το άσυλο όπου κατέφευγαν οι ικέτες αλλά και το κέντρο της πόλης απ’ όπου μετρούσαν όλες τις αποστάσεις. Αντί να αναδείξει το τεράστιας σημασίας μνημείο – όπως προτρέπουν οι αρχαιολόγοι – ο ΗΣΑΠ, σε αγαστή συνεργασία με το ΥΠ.ΠΟ – επιδιώκει να το καταχώσει όσο το δυνατόν συντομότερα για να μην καθυστερήσουν τα έργα. Και όμως, όπως φαίνεται από το σημερινό δημοσίευμα της Καθημερινής, η οποία έφερε το θέμα στη δημοσιότητα, υπάρχουν λύσεις.

Στο πλευρό όλων ημών που θέλουμε τη σωτηρία και ανάδειξη του σπουδαιότατου μνημείου είναι και ο ανεξάρτητος βουλευτής Γιάννης Δημαράς.

Ερώτηση προς τους Υπουργούς Πολιτισμού και Μεταφορών για την εκχωμάτωση σημαντικής ιστορικής αξίας αρχαιολογικής ανακάλυψης από τον ΗΣΑΠ κατέθεσε ο ανεξάρτητος βουλευτής Γιάννης Δημαράς. Το κείμενο της ερώτησης έχει ως εξής:

Αξιότιμοι κύριοι υπουργοί,

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή» της 12ης… Φεβρουαρίου 2011, ο ΗΣΑΠ σχεδιάζει να προχωρήσει σε εσπευσμένη κατάχωση, μιας από τις σημαντικότερες παγκόσμιες αρχαιολογικές ανακαλύψεις, με σκοπό την ανακαίνιση της γραμμής Μοναστηράκι-Θησείο.

Πρόκειται για τον «Βωμό των 12 Θεών» γνωστό στους αρχαιολόγους και ως η «πλατεία Συντάγματος της αρχαιότητας». Παράλληλα, ο ΗΣΑΠ αρνείται να δώσουν ακόμη και τον απαραίτητο χρόνο στους αρχαιολόγους για τη συλλογή στοιχείων, με το σκεπτικό πως έχει καθυστερήσει το έργο και ταλαιπωρούνται οι επιβάτες…

Για τα παραπάνω ερωτούνται οι κύριοι υπουργοί Πολιτισμού και Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων:

1.Έχουν διερευνηθεί οι δυνατότητες που παρέχει η σύγχρονη τεχνολογία για την διάσωση ή την μεταφορά αυτής της-παγκοσμίου ενδιαφέροντος-αρχαιολογικής ανακάλυψης, έτσι ώστε να υπάρξει λύση που θα κάνουν «κοινό κτήμα» τα ευρήματα και από την άλλη θα ικανοποιεί τις απαιτήσεις του ΗΣΑΠ;

2.Είναι σημαντικότερη η εκχωμάτωση, από την έρευνα του αρχαίου πολιτισμού της Ελλάδας, γεγονός που όχι μόνο θα στρέψει ξανά τα μάτια της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας στην Ελλάδα αλλά και θα προσελκύσει πολλούς ξένους λάτρεις του «ιστορικού τουρισμού»;

3.Ποια μέτρα σκέφτεστε να αναλάβετε άμεσα;

Επισυνάπτεται το δημοσίευμα, μαζί με στοιχεία από την ιστοσελίδα του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού για την ιστορία και τη σημαντικότητα του Βωμού των Δώδεκα Θεών.

Ο ερωτών ανεξάρτητος Βουλευτής

Γιάννης Δημαράς

Τι μπορούμε να κάνουμε:

Ο Ιερός Βωμός των 12 Θεών μπορεί να σωθεί! Αρκεί να βοηθήσεις!

ΣυνΈλληνα!
Ο Ιερός μας Βωμός, δεν μπορεί και δεν πρέπει να παραμένει έρμαιο στα οικονομικά συμφέροντα που αντιτάσσει η πλευρά του ΗΣΑΠ, η σιωπή των ΜΜΕ και η αδιαφορία του Υπουργείου Πολιτισμού. Έχεις Ιστορικό και πρωτίστως Ηθικό χρέος να τον Υπερασπιστείς με όλες σου τις δυνάμεις!
Μπορεί να θάφτηκε τόσα χρόνια, μα δεν έπαψε να είναι Ιερός για τους Έλληνες που ακολουθούν την Πατρώα Θρησκεία! Τώρα που επανήλθε στο φως, ο Ιερός Βωμός των 12 Θεών πρέπει να έχει ανάμεσα στους υπερασπιστές του και εσένα! Ενημέρωσε όσους περισσότερους μπορείς για το θέμα! Διέδωσε ότι υπάρχουν Έλληνες που προσπαθούν, και ένωσε και εσύ τις δυνάμεις σου!
Όλοι μαζί μπορούμε!

Καλέστε αλλεπάλληλα στο τηλ του ΥΠ.ΠΟΛ 2131322100 και στον ΗΣΑΠ 2103248311-17
Στείλτε e-mail και συντονιστείτε στην προσπάθεια που διαρκώς διευρύνεται!

Θύρσος- Έλληνες Εθνικοί

Στέλνουμε τα μηνύματα μας στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις:

Υπουργείο Πολιτισμού: grplk@culture.gr
ΗΣΑΠ: pro@isap.gr

…μοιάζει η Γη σαν ζωγραφιά. Να, σαν την Ανάφη μας της φωτογραφίας που τράβηξε ένας Ιταλός αστροναύτης. Γοητεύτηκε τόσο πολύ από την ομορφιά της υδρογείου που το ‘βαλε σκοπό να τη μοιραστεί και με όλους εμάς τους ατυχείς κατοίκους της που δεν θα τη δούμε ποτέ από τόσο ψηλά.

Τις φωτογραφίες του αναρτά σε αυτή τη σελίδα ενώ η όψη του κυκλαδονησιού που απαθανάτισε εγκαινιάζει την ελληνική ιστοσελίδα της ESA

Την είδηση βρήκα στο in.gr

Aναδημοσίευση από Τα Νέα

Φόβος, αγωνία, απόγνωση, απελπισία, ευφορία και απόλαυση είναι µερικά µόνο από τα αισθήµατα και τις αισθήσεις που κρύβονται στις µινωικές και µυκηναϊκές τοιχογραφίες της 2ης χιλιετίας π.Χ.

Αρχοντική, ώριµη δέσποινα – όχι επειδή «γεννήθηκε»πριν από 34 αιώνες, αλλά επειδή έχει διπλοσάγονο και µεστό στήθος – φορά φούστα µε βολάν, διαφανές πουκάµισο και πλούσια κοσµήµατα. Εκείνο όµως που την κάνει να ξεχωρίζει είναι το µειδίαµαπου χαράσσεται στα χείλη της. Είναι η περίφηµη «Μυκηναία» – µία απότις πιο διάσηµες τοιχογραφίες που βρέθηκαν στις πολύχρυσες Μυκήνες –και η οποία αποκαλύπτει πως το µειδίαµα δεν εµφανίστηκε στις κόρες καιτους κούρους του 6ου αι. π.Χ., αλλά ότι οι καλλιτέχνες του µινωικού και του µυκηναϊκού κόσµου εξέφραζαν αισθήµατα και αισθήσεις στα έργα τους ήδη από τη 2η χιλιετία π.Χ.

«Στην εράσµια σύσπαση των χειλιών της “ Μυκηναίας ” αποτυπώνεται η σαφής πρόθε ση του ζωγράφου να αποδώσει µειδίαµα. Η διαχωριστική γραµµή των χειλιών της, καµπυλούµενη,τραβιέται ελαφρώς προς τα επάνω, σε αντίθεση µε την εντελώς οριζόντια απόδοσή της πουείναι καιη πλέονσυνήθης», επισηµαίνει στα «ΝΕΑ» ο αρχαιολόγος – ερευνητής της Ακαδηµίας Αθηνών Χρήστος Μπουλώτης, οοποίος χθες έδωσε διάλεξηστο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο µε θέµα «Το µειδίαµα της “ Μυκηναίας ”, η αρχαιολογία των αισθηµάτων και των αισθήσεων στη µινωική και µυκηναϊκή τέχνη», ανοίγοντας ένα πλατύ παράθυρο στην τέχνη του προϊστορικού Αιγαίου.

Ενδιαφέρον όµως είναι πως η «Μυκηναία» δεν χαµογελά χωρίς λόγο. Η αιτία της ευφρόσυνης διάθεσής της βρίσκεται στα δύοπολύτιµα περιδέραια, στα οποίακρατά µε το δεξί της χέρι και πάνω τους έχει καρφώσει το βλέµµα της. «Το χαµόγελο είναι συνειδητό. Ο καλλιτέχνηςέχει ζωγραφίσειέναν ελλειπτικό κύκλο στην εσωτερική απόληξη των χειλιών της, γιανα αποδώσει το λακκάκι πουκάνει το πρόσωπο όταν χαµογελάµε», επισηµαίνει ο Χρήστος Μπουλώτης, ο οποίος για να στηρίξει την άποψή του περιηγήθηκε όλες τις γνωστές τοιχογραφίες της µυκηναϊκής Ελλάδας, της µινωικής Κρήτης καθώς και τουΑκρωτηρίου Θήρας.Και «συνοµίλησε» µε το στόµα – την έδρα του µειδιάµατος –πολυάριθµων µορφών του µακρινού παρελθόντος σε όλες τις µορφές τέχνηςγια να διαπιστώσει ότι «η ευφρόσυνη κίνηση του θυµικού και η αντανάκλασήτης στην όψη των µορφών δεν αποτελούσε τον κανόνα». Το αρχαιότερο σαφές µειδίαµα ωστόσο της αιγαιακής τέχνης και µάλιστα, όπως στην περίπτωση της«Μυκηναίας», µε εµφανές το αίτιο πρόκλησής τουαποτυπώνεται στο λεγόµενο αγγείο των Θεριστών από την έπαυλη της Αγίας Τριάδας – ένα από τα υψηλότερα αιγαιακά καλλιτεχνήµατα.

Στην πολυπρόσωπη ανάγλυφηποµπή ανδρών, µε έκδηλα διαφοροποιηµένους ιεραρχικά και εικονιστικά τους ρόλους των ποµπευτών, είναι διάχυτη η ευδιαθεσία, ο ζωηρός ρυθµός της χαρµόσυνης αφήγησης, που επιπλέον είναι και ακουστικός, καθώς ηχεί το σείστρο στα χέρια µουσικού και το άσµα µιας τριάδας τραγουδιστών πίσω του.

Ο δεξιοτέχνης κρητικός γλύπτης, σε µια εποχή που η µινωική αφηγηµατικότητα έφτανε στο απόγειό της, δεν αρκέστηκε σε µια συµβατική, οµοιόµορφη απόδοση του στόµατος όλων των ποµπευτών, αλλά προχώρησε σε αποχρώσες διαφοροποιήσεις ανάλογαµε τον συγκεκριµένο ρόλοτους και τιςτροπές του θυµικού.

Ετσι, εικονίζεταιδιάπλατα ανοιχτότο στόµα όσων τραγουδούν φωναχτά, λιγότερο ανοιχτό όσωνµοιάζουν να σιγοντάρουν, ενώ ταχείλη των υπόλοιπων µορφών, συµπεριλαµβανοµένου και του προποµπού «ιερέα», αποδίδονται κλειστά ή µισάνοιχτα και, κατά κανόνα, τραβηγµένα λοξά προςτα πίσω προκαλώντας αντανακλαστική σύσπαση των παρειών, µε αποτέλεσµα τη δηµιουργία µειδιάµατος.

Στην ίδια αυτή σύνθεση οχαρισµατικός γλύπτης, σπάζονταςτολµηρά την παρατακτικότητα τηςποµπής εν ονόµατι µιας ακόµη πιο χαριέσσας αφηγηµατικότητας, πρόσθεσε ένα απρόσµενο ανεκδοτολογικό στιγµιότυπο: ήτοι, την πτώση κάποιουαπρόσεκτου νεαρού ποµπευτή και τηναυτόµατη προς τα πίσω στροφή του κεφαλιού του αµέσως προπορευόµενου. Ξαφνιασµένος από την πτώση του, αφήνει ο νεαρός ποµπευτής κραυγή ή επιφώνηµα, που δηλώθηκε εδώ πετυχηµένα µε την έντονη διαστολή του στόµατός του.

Οραση, ακοή και όσφρηση

Πόνος – ψυχικός και σωµατικός –, φόβος και έκπληξη είναι µερικά από τα αισθήµατα που ανακάλυψε ο Χρήστος Μπουλώτης στην αιγαιακή – και κυρίως τη µινωική – τέχνη του 16ου και 15ου αι. π.Χ., ενώ προχώρησε και στην «αποκρυπτογράφηση» αισθήσεων όπως η όραση, η ακοή και η όσφρηση. Με µια λεπτεπίλεπτη κίνηση µία από τις γυναίκες σε ποµπή που έχει αποτυπωθεί στο µυκηναϊκό ανάκτορο της Πύλου φέρνει στη µύτη της ένα µπουκέτο άγρια ρόδα, σε µια προσπάθεια του καλλιτέχνη να αποδώσει την αίσθηση της όσφρησης. Λιγότερο ωραίες στιγµές περνά µια άλλη γυναίκα από το Ακρωτήρι της Θήρας. Ο πόνος που της προκαλεί το πληγωµένο της πόδι εκφράζεται χαρακτηριστικά µε την κίνηση των χεριών της. Το ένα το φέρνει στην πληγή και το άλλο στο µέτωπό της.

«Η απόδοση τόσο αισθηµάτων όσο και αισθήσεων στην προϊστορική τέχνη δείχνει εξελιγµένη πολιτιστική βαθµίδα και µια κοινωνία µε διαφοροποιηµένο κώδικα συµπεριφοράς, γεγονός που αντανακλάται στην τέχνη», εξηγεί ο Χρήστος Μπουλώτης. «Ο κόσµος των εικόνων που µας έρχεται από τη 2η χιλιετία είναι ένας κόσµος φθεγγόµενος µέσα από τη σιωπή του. Σαν ένα εικονογραφηµένο βιβλίο του οποίου το κείµενο οι αρχαιολόγοι καλούνται να γράψουν και κατά συνέπεια να ερµηνεύσουν».

Είναι αυτή η θέα από τον Παλαιό Παντελεήμονα

Τα συναρπαστικά στοιχεία δημοσιεύονται στο Έθνος

Η ζωή χρειάζεται και λίγη μαγεία. Εχει, όμως, και πολλή δεισιδαιμονία, πολλές προλήψεις. Oλα αυτά πηγάζουν από τη στάση του ανθρώπου απέναντι στο μυστήριο της ζωής, λέει η αρχαιολόγος Ολγα Βογιατζόγλου, η οποία μίλησε στους Φίλους του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου για το μεγαλύτερο κέντρο των ξωτικών: την Αθήνα!
Η κ. Βογιατζόγλου εξήγησε πως η μαντική, η μαγεία, τα όνειρα, τα οράματα, οι προφητείες και οι χρησμοί σχετίζονται όλα με τους δαίμονες, τους καλούς και τους κακούς.

Ενα κολωνάκι «έδωσε το όνομά του στη γνωστή συνοικία. Βρισκόταν στη Δεξαμενή δίπλα ακριβώς στο Αδριάνειο Υδραγωγείο. Ο στυλίσκος με την ομφαλόσχημη κεφαλή έχει στα πλάγια βαθιές εντορμίες, για να μη γλιστρούν τα ρούχα των ασθενών που κρέμονταν από αυτό και για να δένονται τα κορδελάκια.

Το συμβολικό κολωνάκι μεταφέρθηκε το 1938 στην πλατεία Φιλικής Εταιρείας και σήμερα βρίσκεται ακόμη εκεί με ξεχασμένες μάλλον τις ιδιότητές του, αν κρίνει κανείς από την αδιάφορη θέση την οποία του επεφύλαξαν οι αναμορφωτές της πλατείας το 2004», τόνισε η ομιλήτρια.

Η Τρύπα του Παναθηναϊκού Σταδίου ήταν από τα γνωστότερα κέντρα λατρείας των Μοιρών, στις οποίες κάθε ημέρα οι νεανίδες προσέφεραν πλακούντες με μέλι και αλάτι. Εδώ κατά την παράδοση έρχονταν μάγισσες, που τις θυελλώδεις νύχτες ξεπετάγονταν από τους αφρούς της θάλασσας και από τις αμμουδιές του Φαλήρου.

«Την εποχή του Αδριανού», λέει ο περιηγητής Ντόντγουελ, «αυτό το υπόγειο πέρασμα στο νοτιοανατολικό ακρότατο σημείο του σταδίου ήταν η είσοδος των κτηνών για τα αιματηρά θεάματα που ο ίδιος εισήγαγε στους Αθηναίους».

Το γνωστότερο, όμως, ενδιαίτημα των Μοιρών, των Καλοκυράδων, στην Αθήνα ήταν το εντυπωσιακό τρίχωρο σπήλαιο του λόφου των Μουσών, γνωστό στην εποχή του Ντόντγουελ ως «λουτρά» ή «Φυλακές Σωκράτους».

Ο Πουκεβίλ δηλώνει ότι αδυνατεί να επιβεβαιώσει την άποψη ότι πρόκειται για τις φυλακές του Αρείου Πάγου, μας μεταφέρει, όμως, μία ζωντανή σκηνή. Μέσα στη σπηλιά βρήκε μια προσφορά νεαρής Αθηναίας, που ήθελε να μάθει αν θα παντρευόταν μέσα στη χρονιά.

«Μια και κάποιος από την παρέα μας πήρε μαζί του τη μυστικιστική προσφορά και επειδή είναι ευνοϊκό σημάδι όταν αυτή εξαφανίζεται, θα γίνει πιστευτό πως οι καλές θεές έκαναν δεκτό το αίτημα της κοπέλας. Απομένει να μάθουμε αν η Αθηναία παντρεύτηκε».

* Δεισιδαίμον πνεύμα
Το δεισιδαίμον πνεύμα της ελληνικής ψυχής, το οποίο ο Αριστοφάνης έβλεπε να επιβιώνει στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, επικυρώνεται και από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία.

Αγγελική Κώττη

Την όμορφη είδηση μου έφερε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:

«Ήταν δάσος. Αποχαρακτηρίστηκε και έγινε χορτολιβαδική έκταση. Φοβάμαι ότι στο μέλλον θα γίνει τσιμέντο». Τα λόγια αυτά, της εφόρου Εφης Πουλάκη – Παντερμαλή, στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, ήταν χαρακτηριστικά ως προς τους λόγους που τη σπρώχνουν να σχεδιάζει προγράμματα σωτηρίας του βουνού των θεών, του Ολύμπου. Ενός βουνού που επειδή «αποτελεί τεκτονικό παράθυρο», όπως είπε ο γεωλόγος Ηλίας Μαριολάκος, «δεν σταματά να ψηλώνει».

Αρχαιολογικό Πάρκο Λειβήθρων (Ακρόπολη)

Η έφορος αρχαιοτήτων Πιερίας παρουσίασε στο Συμβούλιο μία από τις τρεις μελέτες, για τη δημιουργία μυθολογικού πάρκου στα Λείβηθρα. Θα έχει ως θέμα του τις μούσες και τον Ορφέα και το σχήμα του θα θυμίζει τη λύρα του μυθικού μουσουργού. Τα άλλα δύο θα φιλοξενηθούν στο Δίον και στον Άγιο Δημήτριο και αποτελούν χωριστές μελέτες.

Αρχαιολογικό Πάρκο Λειβήθρων (Χώρος μελέτης)

Τα Λείβηθρα θεωρούνται η πατρίδα του Ορφέα, γιου της νύμφης Καλλιόπης. Σε διαδρομές που θα έχουν συνολικό σχήμα λύρας, θα δημιουργηθούν χώροι αφιερωμένοι στον Ορφέα και στις μούσες. Το σχήμα θα είναι ορατό μόνο από ψηλά.
Στο πάρκο ενημέρωσης θα αναπαρασταθούν ένα ελλειψοειδές κτίριο γεωμετρικών χρόνων και μια μεγάλη αγρέπαυλη με οινοποιείο δίπλα της. Τα κτίρια είχαν εντοπιστεί στην περιοχή κατά τις ανασκαφές για τη σιδηροδρομική γραμμή και καταχώθηκαν. Θα υπάρξει επίσης μια θεατρική κατασκευή.

Η χάραξη των περιηγητικών διαδρομών (πλάτους 2μ.) σχηματοποιεί τη λύρα –σύμβολο του Ορφέα- συνδέοντας τον χώρο με τον μύθο του.

Διαδρομές προς την ακρόπολη

Μαζί με τα μυθολογικά στοιχεία, θα τονιστούν και τα στοιχεία της χλωρίδας με τη δημιουργία περιβαλλοντικών πάρκων, όπου θα φυτευτούν δέντρα που θα λένε την ιστορία τους στην περιοχή. Έτσι, το υποβαθμισμένο δάσος θα μετατραπεί σε έναν χώρο περιπάτου. Όλα αυτά απευθύνονται σε επισκέπτες κάθε ηλικίας, κυρίως όμως στα παιδιά της Πιερίας, αλλά και της γειτονικής και «αδερφικής» Θεσσαλίας.

Έργα Γ ΚΠΣ Λειβήθρωv

Η κυρία Εφη Πουλάκη Παντερμαλή είναι Έφορος Αρχαιοτήτων Πιερίας και μέλος της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας.

Σας παρακαλούμε να στηρίξετε το αίτημα της άμεσης επέκτασης των ορίων του Εθνικού Δρυμού του Ολύμπου!

Συνυπογράψτε εδώ

Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας