Archive for the ‘Στα αστεία και στα σοβαρά’ Category

Ας βγούμε από το ευρώ και ας σταματήσουν να γίνονται εισαγωγές. Και ας πεινάσουμε όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι ξένοι και οι έλληνες δοσίλογοι των καναλιών. Όλοι λένε ότι θα σταματήσουν να γίνονται εισαγωγές, αλλά έκατσε κανείς από εσάς να σκεφτεί τι ακριβώς εισάγουμε και τι ακριβώς να πάψει να έρχεται στην Ελλάδα; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε αυτοκίνητα. Τότε να δείτε κλάμα που θα ρίξουν Γερμανοί και Γάλλοι που δεν θα ξαναπουλήσουν ούτε ένα αυτοκίνητο τα επόμενα χρόνια. -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε γάλα, τυριά και βούτυρο. Τότε να δείτε κλάμα που θα ρίξουν τα φασιστόμουτρα οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί. -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε ξηρούς καρπούς από την Τουρκία. -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε καρπούζια και σταφύλια από την Αφρική. -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε σταφίδες από την Χιλή (αν είναι δυνατόν!) -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε σπορέλαια και άλλα γράσα. -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε ρετσίνα από την Καλιφόρνια (θου Κύριε). -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τις εκατοντάδες είδη από οινοπνευματώδη ποτά. -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τυριά, κονσέρβες, κέικ, ζαμπονάκια κλπ. -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε κινητά, τηλεοράσεις, υπολογιστές και τα χίλια δυο ηλίθια γκάτζετ που στραβώνουν τον κόσμο. -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τα εκατοντάδες είδη καπνού, πούρων και άλλων δηλητηρίων. -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τα μπατζάρια τουρσί από την Γερμανία (θεέ μου, θεέ μου). -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε τα δεκάδες είδη ξένων γλυκών και σοκολατοειδών που στέλνουν τα λεφτά μας στο εξωτερικό και την χοληστερίνη στα ύψη. -Θα σταματήσουμε να εισάγουμε ρούχα, παπούτσια, παιχνίδια, και πληθώρα από άχρηστα είδη για το σπίτι (μέχρι κόφτης για να κόβεις σε ίσια κομμάτια την μπανάνα υπάρχει!!!). Ας επιστρέψουμε στην εποχή του 60. Ας περπατήσουμε και πάλι ήσυχοι στον άδειο δρόμο. Ας κοιμηθούμε το βράδυ χωρίς να ξυπνάμε από τον κάθε αργόσχολο ηλίθιο που τριγυρνάει με το αμάξι ακούγοντας τουρκογύφτικα καψουρολαϊκά ή χαζά ραπ στην διαπασών. Ας φάμε λιγότερο και ας χάσουμε το υπέρβαρο λίπος μας. Ας κάνουμε πάλι γιορτές-ρεφενέ. Ας ξανακάνουμε αληθινούς φίλους, αντί για τους ηλεκτρονικούς που έχουμε σήμερα. Ξυπνάτε μαλάκες Έλληνες. Έχουμε περάσει δια πυρός και σιδήρου. Έχουμε δώσει τα φώτα του πολιτισμού στον κόσμο. Έχουμε τσακίσει στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο την ιταλική και γερμανική υπερδύναμη. Και έχουμε καταντήσει σήμερα να ζητιανεύουμε από τους κωλο-ευρωπαίους και να τους παρακαλάμε να μας πηδάνε ώστε να έχουμε βίντεο και κινητά. Και από πάνω καθόμαστε και μας βρίζουν, αφού δεν έχουμε πλέον ΚΑΘΟΛΟΥ αξιοπρέπεια.

ευανάγνωστο διά μέσω  Harry Klynn

Advertisement

Ένα ανάγνωσμα για να χαλαρώσουμε από τη φρενίτιδα των ημερών:

Βερολίνο, Γερμανία
Με ένα σενάριο που θα ζήλευε ακόμη και ο κινηματογραφικός αρχαιολόγος Ιντιάνα Τζόουνς, εντοπίστηκαν, μετά από ένα ντόμινο περιστατικών που θυμίζει μυθιστόρημα του συγγραφέα Τζον Λε Καρέ, τα «Άλογα του Χίτλερ»: τα δύο μπρούντζινα αγάλματα που είχε φιλοτεχνήσει ο ναζιστής καλλιτέχνης Γιόζεφ Τόρακ και που αναπαριστούσαν άλογα σε φυσικό μέγεθος και πριν 70 χρόνια ήταν τοποθετημένα στην είσοδο της Καγκελαρίας του Αδόλφου Χίτλερ.Τα Άλογα θεωρούνταν χαμένα για πάνω από 25 χρόνια, καθώς η τελευταία φορά που υπήρχε μια μαρτυρία γι’ αυτά ήταν το 1989, όταν ανέφερε πως τα είχε δει ένας δυτικογερμανός ιστορικός.

Όμως μετά από μια συντονισμένη επιχείρηση των γερμανικών αστυνομικών σε συνεργασία με έναν Ολλανδό ιδιωτικό ντετέκτιβ που κράτησε πάνω από ενάμιση χρόνο, τα δυο χαμένα αγάλματα βρέθηκαν σε μια αποθήκη στο γερμανικό κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου.

Πως ξετυλίχτηκε το κουβάρι της υπόθεσης

Όλα ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2013, όταν η γερμανίδα συλλέκτρια έργων τέχνης Εντελτράουντ Ιμελ-Ζάουερ έλαβε ένα τηλεφώνημα από έναν γνωστό της, έναν βερολινέζο έμπορο αυτοκινήτων, ο οποίος την ρωτούσε αν επιθυμεί να αγοράσει δυο έργα τέχνης της ναζιστικής περιόδου έναντι του ποσού των 3.1 εκατομμυρίων ευρώ. Ο ίδιος θα λειτουργούσε ως μεσάζοντας για την όλη διαδικασία, ενώ τα έργα θα μπορούσαν να σταλούν στο σημείο που θα επιθυμούσε η Ζάουερ.

Αυτό που ο «μεσάζοντας» δεν γνώριζε είναι πως η ηλικιωμένη συλλέκτρια ήταν «καρφί» της γερμανικής αστυνομίας για υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας.

Έτσι, η Ζάουερ επικοινώνησε αμέσως με τον Ρενέ Αλόνγκ, τον επικεφαλής του τμήματος έρευνας υποθέσεων αρχαιοκαπηλίας της αστυνομίας του Βερολίνου. Ο Αλόνγκ άρχισε να ερευνά την υπόθεση βήμα βήμα.

Και κάπου εδώ μπαίνει στην ιστορία ο Ολλανδός συλλέκτης έργων τέχνης Μισέλ φαν Ριν…

Ο ολλανδικός παράγοντας

Στις 13 Ιανουαρίου 2014, ο Φαν Ριν έλαβε ένα τηλεφώνημα από έναν Βέλγο έμπορο έργων τέχνης, τον Στίβεν ντε Φρίς (δεν είναι αυτό το πραγματικό του όνομα), ο οποίος τον ρωτούσε αν επιθυμεί να αγοράσει τα δυο Άλογα του Χίτλερ. Ο Φαν Ριν ήταν καταφατικός, αλλά ταυτόχρονα υποψιάστηκε πως κάτι δεν πήγαινε καλά στο όλο σκηνικό.

Έτσι, αυτός επικοινώνησε με τη σειρά του με τον Ολλανδό ντετέκτιβ Άρθουρ Μπραντ, ειδικό επί θεμάτων έργων τέχνης κι αρχαιοκαπηλίας.

Τώρα εκτός από τον Αλόνγκ, ένας δεύτερος αστυνομικός –ιδιωτικός αυτή τη φορά- ερευνούσε την υπόθεση. Κι ήταν θέμα χρόνου να συναντηθούν οι δρόμοι των δυο αντρών.

Ο σκιώδης αμερικανός συλλέκτης

Ο Αλόνγκ έφτασε με κάποιο τρόπο στην άκρη του κουβαριού κι ανακάλυψε το ρόλο του Μπραντ. Επικοινώνησε μαζί του και οι δυο άντρες συνεργάστηκαν για να ξεσκεπάσουν την υπόθεση.

Ο Αλόνγκ συμβούλεψε τον Μπραντ να περιμένει να περάσουν λίγοι μήνες, προκειμένου να μην κινήσει τις υποψίες, και τελικά τον Δεκέμβριο του 2014 επικοινώνησε με τον Ντε Φρις.

Όχι φυσικά ως Μπραντ, αλλά υποδυόμενος τον μεσάζοντα για έναν πλούσιο αμερικανό συλλέκτη, ονόματι «Μος» (χωρίς να δώσει το μικρό όνομα του πελάτη του).

Οι δυο άντρες μίλησαν στις αρχές του τρέχοντος έτους και τελικά συμφώνησαν να συναντηθούν στο Άμστερνταμ στις 21 Φεβρουαρίου.

Η συζήτηση τους, που έλαβε χώρα σε ένα ακριβό εστιατόριο της πόλης, καταγράφηκε ηχητικά από τον Μπραντ μέσω ενός ειδικού μικροφώνου-μινιατούρα που φορούσε στο πουκάμισο του.

Ο Ντε Φρις ενημέρωσε τον Μπραντ πως ο πωλητής των αλόγων είναι ένας ηλικιωμένος συλλέκτης που ανήκει σε γνωστή οικογένεια της Γερμανίας, που στο παρελθόν συνδέθηκε με το ναζιστικό καθεστώς. Τα άλογα κόστιζαν τέσσερα εκατ. ευρώ έκαστο, ήτοι το κόστος ήταν οκτώ εκατ. ευρώ.

Ο Μπραντ ζήτησε να δει από κοντά τα δυο Άλογα του Χίτλερ, όμως ο Ντε Φρις διαρκώς έβρισκε μια δικαιολογία για να υπεκφύγει. Ας πούμε, αντί για τα άλογα, κάποια στιγμή του πρότεινε να αγοράσει, έναντι 300.000 ευρώ, ένα ακριβό ασημένιο στυλό που υποτίθεται πως ο Χίτλερ είχε κάνει δώρο στον Χέρμαν Γκέρινγκ.

Ο Μπραντ με τη σειρά του επέμενε να δει από κοντά τα δυο άλογα, που στο μεταξύ είχε μάθει πως βρίσκονταν κρυμμένα, μαζί με άλλα έργα τέχνης των Ναζί, σε μια αποθήκη στο γερμανικό κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου.

Ο Αλόνγκ αποφάσισε πως δεν υπήρχε λόγος να καθυστερεί κι άλλο η υπόθεση και τελικά η γερμανική αστυνομία σε μια συντονισμένη της έφοδο στα μέσα του περασμένου Μαΐου, βρήκε τόσο τα Άλογα, όσο και κάποια χαμένα γλυπτά του Φριτζ Κλιμς καθώς και ένα τεράστιο ανάγλυφο πέντε επί δέκα μέτρων του Άρνο Μπρέκερ.

Τα έργα πλέον ανήκουν στη γερμανική κυβέρνηση, η οποία θα αποφασίσει για την τύχη τους.

Ο Χίτλερ στα βήματα του… Πικάσο

Κι όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που υπάρχει ακόμη ενδιαφέρον τόσο για έργα τέχνης της ναζιστικής περιόδου, όσο και για πίνακες φιλοτεχνημένους από τον ίδιο τον Φύρερ.

Δια του λόγου το αληθές, πριν μερικές ημέρες πουλήθηκαν σε δημοπρασία στη Νυρεμβέργη της Γερμανίας 14 υδατογραφίες του Αδόλφου Χίτλερ για το συνολικό ποσό των 391.000 ευρώ.

Όλα τα έργα, που φιλοτεχνήθηκαν κάπου μεταξύ 1904-1922, φέρουν την υπογραφή «A. Hitler» και περιλαμβάνουν κτίρια στη Βιέννη, τοπία στην ομίχλη από την Πράγα και μία γυμνή γυναίκα.

Σύμφωνα με τον οίκο δημοπρασιών οι πλειοδότες ήταν επενδυτές από την Κίνα, την Γαλλία, την Βραζιλία, την Γερμανία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η γερμανική νομοθεσία επιτρέπει την πώληση έργων τέχνης του Χίτλερ, με τον όρο να μην περιέχουν σύμβολα των Ναζί.


Κωνσταντίνος Τσάβαλος

Newsroom ΔΟΛ

 

Απολαύστε ένα ολοκληρωμένο μουσικό έργο

Ασφαλώς και σε θυμάμαι… Θυμάμαι την επιμονή σου να γεννήσεις προτού πεθάνεις. Θυμάμαι το χλευαστικό ύφος του πατέρα σου στην ιδιοτρορρυθμία μου. Βλέπεις εγώ ήμουν μια πτωχή και… διόλου ταπεινή κόρη ενός… τριτοκοσμικού, ενώ εσύ θυγατέρα (εκ των τεσσάρων – πέντε) του πλούσιου επιστήμονα – ερευνητή.

Τραγελαφικό ίσως και δραματικό ή ιστορικό σφάλμα ότι δεκαετίες αργότερα αποδεικνύεται ότι οι ιδιορρυτροπίες χρήζουν διερεύνησης. Εάν δεν βρεθεί τίποτα εξυπηρετείται, τουλάχιστον, το φιλοθεάμων κοινό (με την αρωγή των άρτια εκπαιδευμένων υπαλλήλων) εάν βρεθεί; Δρυός πεσούσης… η συνέχεια συντόμως / σύντομα σε μια αίθουσα πλησίον σας…

Περιττό να το επενδύσουμε ηχητικά. Το πρώτο που σας έρχεται στο νου. Εκείνο είναι. Και δεν τζογάρουμε με τη ζωή κανενός που δεν μας έφταιξε.

όταν ήμανε νέα το ζητούσα ανελλιπώς από τους παίζοντες στα κλαμπ. Ορκίζομαι ότι μέχρι πριν από 5′ δεν ήξερα τη φυσιογνωμία της τραγουδίστριας. Εάν δεν είχαν παρέλθει δεκαετίες από το hit θα έπαιρνα όρκο πώς είτε είναι η μητέρα της Μπιρμπίλη είτε το ολόγραμμα μιας παρουσιάστριας ειδήσεων της οσονούπω εκλιπούσας ΝΕΡΙΤ.

προαναγγέλουν «Τα Νέα» κατόπιν σχετικής ανακοινώσεως του Γιάννη Δραγασάκη, ο οποίος δίδει φοροκίνητρα για όσους πληρώνουν με χρεωστικές αντί μετρητών. Δυστυχώς, το ρεπορτάζ της εφημερίδας είναι διαθέσιμο μονάχα σε συνδρομητές ή διαθέτοντες το (πόσο κοστίζει η έκδοση του σ/β δεν ενθυμούμαι πλέον) αντίτιμο για την έντυπη μορφή της. Από τους παρανόμως αναδημοσιεύσαντες θα πρότεινα τον Καρτέσιο αλλά δεν έχει τπτ άλλο να διευκρινίσει πέραν αυτών που έγραψα εδώ. Δεν ξέρω εάν θυμάστε ένα σχετικό νόμο που εισηγήτο η κυρία Διαμαντοπούλου ξεσηκώνοντας τη μήνιν, μεταξύ άλλων, ριζοσαστικοποιημένων χριστιανών; Είναι πολύ πρωί για να το ψάξω επισταμένα. Φαίνεται, όμως, πως εάν, τελικά, εφαρμοστεί το μέτρο, ο κόσμος δεν θα γυρίζει με τα λεφτά…

Αντί άλλου άσματος… ξεσηκωθείτε

Το πρώτο τραγούδι το είπε σε ταινία ο Μάνος Παπαδάκης ακούω από το ποτέ έγκυρο youtube. Σαν τον Στελλάρα κανένας…

Θα τα κάψω… τα ρημάδια τα λεφτά μου…

Ποιο; Εκείνο το κουμπί που δείχνει εάν είσαι επιρρεπής στον σαδισμό, ή, με άλλα λόγια, όλοι ίδιοι είμαστε όταν βρεθούμε σε θέσεις ισχύος κ.ο.κ. Τα γράφω, εν μέσω της νυκτός, ωθούμενη από την αγαστή συνεργασία των, πάλαι ποτέ, ενδεχομένως και ουδέποτε στην πραγματικότητα, αριστερών ταγών, οι οποίοι όταν μια και δυο βρέθηκαν σε κοινωνικά ανώτερες ή ανώτατες θέσεις στα κέντρα λήψεως (λήψης κατά το… λαϊκότερο) αποφάσεων ή δημιουργίας κατευθυντήριων γραμμών προς μαζική χειραγώγηση της όχι και τόσο κοινής γνώμης (κύριος οίδε κατά πόσον ανελίχθησαν με αδιάβλητα αξιοκρατικές διαδικασίες) εξελίχθηκαν σε… βασιλικότεροι του βασιλέως εξοντώνοντας ηθικά, ενεργειακά, άλλοτε φυσικά τους υφισταμένους τους που… εμφανίζονταν ξάφνου να εργάζονται ατελείωτες ώρες ακόμα και σε υποτιθέμενες φιλικές προς την εργατική τάξη επιχειρήσεις.

μη τον φοβάσαι!

είναι μια σύγχρονη μορφή συνδέσεων ανάμεσα σε ασύνδετους ανθρώπους. Ο ετεροθαλής αδερφός παντρεύτηκε την ετεροθαλή αδερφή της εξαδέλφης του μπαντζανάκη της πεθεράς του θείου μου και ξάφνου βρίσκομαι εξ αγχιστείας (υπερβολικά εξ αγχιστείας όμως) συγγενής με μια πληθώρα ανθρώπων που υπό άλλες συνθήκες δεν θα έλεγα ούτε καλημέρα. Ημέρες γιορτινές και η μέρα το καλεί να συγχρωτιστούμε να συμφάγουμε, να συμπιούμε, να τα πούμε και βεβαίως ν’ ανταλλάξουμε ευχές και όχι ξεροσφύρι. Ξεπερνώντας το όποιο ηθικό του ζητήματος, τι δουλειά έχω εγώ με αυτό τον συρφετό, το πράγμα, εν καιρώ οικονομικής ύφεσης, αρχίζει να γίνεται ασφυκτικό. Δε χρειάζεται να εξηγήσω γιατί, οι άνθρωποι είναι πονηροί, εγώ πάλι είμαι με τους νοώντες οι οποίοι… νοήτω.