Αρχείο για Αύγουστος, 2015

Ή πώς ένα γενετικό λάθος εξαφανίζει ένα αρσενικό είδο

Φυλή παρθένων

Γενετικό ατύχημα «δημιούργησε νέο είδος χωρίς αρσενικά»

Βερολίνο

Θυμίζει τη φυλή των Αμαζόνων, τις μυθικές πολεμίστριες που αποφάσισαν ότι δεν χρειάζονταν τα αρσενικά: ένα τυχαίο περιστατικό κλωνοποίησης σε ενυδρείο εκτροφής φαίνεται ότι οδήγησε στην εμφάνιση ενός νέου είδους καραβίδας, το οποίο αναπαράγεται αποκλειστικά με παρθενογένεση και αποτελείται μόνο από θηλυκά άτομα.

Η ιστορία ξεκινά το 1995, όταν έμποροι κατοικιδίων στη Γερμανία ανέφεραν ότι ανακάλυψαν ασυνήθιστους, αποκλειστικά θηλυκούς κλώνους μιας καραβίδας του είδους Procambarus fallax. Η νέα ποικιλία αποδείχθηκε δημοφιλής για τους ιδιοκτήτες ενυδρείων, τελικά όμως απέδρασε στο περιβάλλον και πλέον απειλεί τα ντόπια είδη καραβίδων σε πολλές περιοχές του κόσμου, μεταξύ άλλων στη Μαδαγασκάρη.

Τα χειραφετημένα θηλυκά, τα οποία ουσιαστικά γεννούν κλώνους των εαυτών τους χωρίς γονιμοποίηση, πρέπει να προέκυψαν από κάποιο γενετικό ατύχημα, και φέρουν τρία ζευγάρια χρωμοσωμάτων αντί για δύο όπως θα έπρεπε.

Στη νέα μελέτη, η οποία είναι διαθέσιμη στην υπηρεσία προδημοσίευσης bioRxiv, ερευνητές τριών γερμανικών ιδρυμάτων υποστηρίζουν ότι οι καραβίδες-Αμαζόνες πρέπει να αναγνωριστούν ως νέο είδος με την ονομασία Procambarus virginalis, δηλαδή η παρθένα μορφή του γένους Procambarus.

Βασικό επιχείρημα είναι ότι τα αρσενικά του είδους P.fallax δεν μπορούν να γονιμοποιήσουν τα αβγά των κλωνοποιημένων θηλυκών -η αδυναμία διασταύρωσης και παραγωγής γόνιμων απογόνων θεωρείται συχνά κριτήριο για το διαχωρισμό ειδών.

Η υπόθεση των καραβίδων-Αμαζόνων, σχολιάζει ο δικτυακός τόπος του Science, θα μπορούσε να αποδειχθεί μια σπάνια περίπτωση σχεδόν ακαριαίας ειδογένεσης στο βασίλειο των ζώων.

Πέρα όμως από το επιπλέον ζευγάρι χρωμοσωμάτων, το νέο είδος καραβίδας φέρει επιγενετικές αλλαγές, χημικές τροποποιήσεις του DNA που επηρεάζουν τη λειτουργία πολλών γονιδίων.

Λόγω αυτών των γενετικών ιδιαιτεροτήτων, οι παρθένες είναι πιο μεγαλόσωμες από τους συγγενείς τους και γεννούν περισσότερα αβγά.

Όπως φαίνεται, είναι αποφασισμένες να κυριαρχήσουν.

Βαγγέλης Πρατικάκης

Advertisements

Για «θρησκευτικό πόλεμο» στην Ευρώπη για το χρέος, μεταξύ των Καλβινιστών και των Καθολικών, έκανε λόγο ο Γάλλος υπουργός Οικονομίας Εμανουέλ Μακρόν, τονίζοντας ότι αυτός πρέπει να τερματισθεί, μεταδίδει το πρακτορείο Bloomberg.

Ο Μακρόν ανέπτυξε την προσέγγισή του για τα οικονομικά προβλήματα της Ευρωζώνης σε συνέδριο Γερμανών διπλωματών, κάνοντας λόγο για τους Καλβινιστές από τη μία πλευρά, που επιπλήττουν όσους έχουν χρέη, και τους πολύ ελαστικούς Καθολικούς από την άλλη πλευρά.

Οι δύο πλευρές, σημειώνει το Bloomberg, αντανακλούν τη νοητή διάκριση μεταξύ των καθοδηγούμενων από τη Γερμανία οπαδών της δημοσιονομικής πειθαρχίας στον Βορρά και του πιο χρεωμένου Μεσογειακού Νότου.

Μιλώντας στο Βερολίνο, ο Μακρόν στην αρχή κέντρισε τους Καλβινιστές, λέγοντας: «Κάποιοι άνθρωποι, κάποια κράτη-μέλη, χρεοκόπησαν. Δεν τήρησαν τις δεσμεύσεις τους. Θα πρέπει να πληρώνουν έως το τέλος της ζωής τους».

Στο αντίθετο άκρο είναι οι Καθολικοί, «σαφώς η Γαλλία είναι στην πλευρά αυτή, με μια πιο χαλαρή προοπτική όσον αφορά τη σπατάλη. Χρεοκοπήσαμε, αλλά πάμε στην εκκλησία, εξηγούμε την κατάσταση και μπορούμε να ξεκινήσουμε την επόμενη ημέρα μία άλλη εβδομάδα», δήλωσε ο Γάλλος υπουργός, επισημαίνοντας ότι «μάλλον θα πρέπει να βρούμε την ισορροπία μεταξύ των δύο αυτών προσεγγίσεων».

Πέντε αιώνες, αφού η προτεσταντική μεταρρύθμιση βύθισε την Ευρώπη σε μία θρησκευτική σύγκρουση και επτά δεκαετίες μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μακρόν τόνισε ότι «οι κατεστημένες θέσεις για την οικονομική και τη δημοσιονομική πολιτική αποτελούν το μεγαλύτερο εμπόδιο σε μία γνήσια ενότητα σήμερα».

Το αποτέλεσμα είναι μία ασυμφωνία στο τραπέζι των συνεδριάσεων στις Βρυξέλλες, με τους Καλβινιστές προκαθορισμένους να ευνοούν αυστηρότερους προϋπολογισμούς και τους Καθολικούς να προσφέρουν συγχώρεση για την παραβίαση των κανόνων – «με αυτό το είδος της βήμα – βήμα προσέγγισης, βρίσκοντας μία λύση, αλλά την τελευταία στιγμή», δήλωσε ο Μακρόν.

ert.gr

ο (κατεξοχην ολυμπιακός) Δήμος Αμαρουσίου ακολουθώντας το παράδειγμα και άλλων δήμων που πλήττονται, είτε τελευταίως από την οικονομική κρίση, είτε από πριν εξαιτίας της κακοδιαχείρισης, ματαιώνει το πολιτιστικό πρόγραμμα, συναυλίες και παραστάσεις, που είχε εξαγγείλει και διαφημίσει για Αύγουστο και Σεπτέμβριο. Σημειωτέον ότι μέχρι πριν από λίγα χρόνια το φεστιβάλ του δήμου ήταν από τα καλύτερα της Αττικής με (σχεδόν) όλες τις, πολύ αξιόλογες, εκδήλωσεις με ελεύθερη είσοδο. Του χρόνου χειρότερα;

Ακούγοντας τους πρόσφυγες από τη Συρία, που δεν ακολούθησαν τους ομοεθνείς τους στον κλιματιζόμενο και με παιδότοπο καταυλισμό του Ελαιώνα, να λένε πως αύριο φεύγουν για τη  Γερμανία, αναρωτιέμαι εάν θα φτάσουν ποτέ… και πόσοι κλιματιζόμενοι και με παιδότοπους Ελαιώνες χρειάζονται για να περιθάλψουν τη μεγάλη μετακίνηση των τρίσμοιρων πληθυσμών που φτάνουν στη δύσμοιρη χώρα μας.

 

 

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν είναι ούτε κακιά μάγισσα ούτε μισοσαλεμένη, όπως επιχειρεί να την παρουσιάσει από το μεσημέρι ο ραδιοσταθμός στο κόκκινο στα ωριαία δελτία του,  λέγοντας ότι «επιτίθεται» σε Φίλη, Τσακαλώτο κ.λπ. Την ίδια στιγμή ο υπΟικ εμφανιζόμενος νηφάλιος «αρκείται να πει» ότι μπλα μπλα μπλα.

 

Πόσο τυχαία είναι η ειδησεογραφική κάλυψη του επίσημου σταθμού της Αριστεράς την ίδια μέρα που η Kontra news εξαπολύει χυδαία σεξιστική επίθεση στην κυρία Κωνσταντοπούλου θυμίζοντας τις μαύρες μέρες του αυριανισμού;  Είναι άλλωστε σε αγαστή συμφωνία με  τον πρόσφατο προσεταιρισμό του ομίλου Κουρή με τον ΣΥΡΙΖΑ μέσα από τις αγιογραφίες που φιλοτεχνεί καθημερινά στον Αλέξη Τσίπρα.

 

Οι συγκλίσεις αδικούν τον ραδιοσταθμό που μέχρι σήμερα έδινε την εντύπωση ότι αποτελεί φωνή όλων των τάσεων της αριστεράς χωρίς να εμπλέκεται σε εσωκομματικές (και ενδομιντιακές) κόντρες.

 

Στίχοι: Κώστας Βίρβος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Πρώτη εκτέλεση: Ρένα Κουμιώτη

Το λέγαν Άγια Κυριακή
εκείνο το καΐκι
που στη σκλαβιά, στην κατοχή
δούλευε στη διαφυγή
πάλευε για τη νίκη.

Αλεξάνδρεια – Ραφήνα
πήγαινε τα χρόνια εκείνα
και για μπάρκο μες στ’ αμπάρια
είχε όλο παλικάρια.

Τώρα η Άγια Κυριακή
στην αμμουδιά σαπίζει
κι όταν τη βλέπω στο γιαλό
τρέχει το δάκρυ μου θολό
και η καρδιά ραγίζει.

 

Η ιστορία του τραγουδιού στη Μηχανή Του Χρόνου